Κωδικός: Πατρίδα.

Όλων το ερώτημα είναι “τι κάνουμε τώρα;” Για να δοθεί η απάντηση πρέπει να γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί που κάνουν το ερώτημα διότι τούτη η χώρα είχε και έχει τρεις λαούς και όχι έναν.
Ο πρώτος λαός είναι οι βολεμένοι του συστήματος που απλά έχουν ξεβολευτεί και δεν μπορούν να έχουν την νεόπλουτη ζωή που είχαν πριν από 3 χρόνια. Ο δεύτερος λαός είναι αυτός, που ναι μεν δούλευε χωρίς να είναι άμεσα κρατικοδίαιτος, αλλά πέρα από την ζωή του δεν τον ένοιαζε τι συμβαίνει στην χώρα. Υπάρχει και ο τρίτος λαός. Αυτός που δούλευε, όπως ο δεύτερος, αλλά δεν κοιμόταν ήσυχος για ό,τι στραβό έβλεπε, ακόμα κι αν δεν του έλειπε τίποτε.
Η απάντηση λοιπόν δε μπορεί να είναι ίδια και για τους τρεις.
Οι πρώτοι θέλουν την λύση να γυρίσουν πίσω στην μάσα, στην ξάπλα και στην καλή ζωή.
Οι δεύτεροι θέλουν την λύση να γυρίσουν πίσω στο αξιοπρεπές μεροκάματο ακόμα κι αν έχουμε τον Χίτλερ εξουσία.
Οι τρίτοι δεν βολεύονται με τίποτε πια. Ούτε με την οικονομική ευμάρεια αλλά ούτε και με το πολιτικό σύστημα που θα δώσει λύση αλλά θα είναι σαθρό.

Η απάντηση για τον πρώτο νεοελληνικό λαό είναι απλή. Δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτε, αν κι αγανακτούν, διότι το σύστημα που τους εξέθρεψε δημιουργεί καθημερινά νέα κομματικά μαντριά δίνοντάς τους ελπίδα ότι θα ζουν όπως πριν αρκεί αρκεί να ρίξουν την ψήφο υπέρ τους. Ο συγκεκριμένος λαός από τα μέχρι τώρα πολιτικά συστήματα ποτέ μα ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε ως ανθρώπινο δυναμικό παρά μόνο ως ψηφοφόρος ταϊσμένος με μπόλικο λάιφ στάιλ και μηδενική εθνική και υπαρξιακή αξιοπρέπεια. Για τον συγκεκριμένο λαό οι αποφάσεις του συστήματος έχουν παρθεί. Τον οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση γιατί πλησιάζει η μέρα που θα του πάρουν τις παροχές που μέχρι σήμερα αντάλλασσε με την ψήφο του. Δεν θα εμποδίσει κανένας το σύστημα να του δώσει μισθό πείνας και βέβαια δεν θα έχει κανέναν λαό συμπαραστάτη διότι στους δύσκολους καιρούς ο φιλοτομαρισμός του τον οδηγούσε στο να επικροτεί και να συμμετέχει με τις υπηρεσίες του στον θάνατο του διπλανού λαού.
Το τι κάνουμε τώρα γι’ αυτόν τον λαό δεν εξαρτάται από τον ίδιο ή από κάποιον “επαναστάτη” ηγέτη αλλά από τα πραγματικά αφεντικά του που χρησιμοποιούν άπειρους τέτοιους αρχηγίσκους δημιουργώντας κόμματα, κομματίδια και παρατάξεις. Ο λαός αυτός θα καεί από αυτό που κάποτε εκμεταλλεύτηκε για να σαρώσει: Το κόμμα.
Για τον δεύτερο νεοελληνικό λαό που στενάζει αυτή την στιγμή για όσα προσωπικά αποκτήματα χάνει, αλλά δεν μπορεί να καταλάβει έστω και τώρα ότι η κοινωνική δικαιοσύνη είναι η απόλυτη λύση για μια ευνομούμενη κοινωνία, η απάντηση είναι: είστε τελειωμένοι με το όποιο πολιτικό σύστημα. Γιατί αν αναζητήσει ελπίδα και λύση στα προαναφερόμενα κομματίδια και συστημικούς αρχηγίσκους θα οδηγηθεί πιο εύκολα σε μια νέα Βαϊμάρη.
Ο μικροαστισμός που έχει διαπεράσει το κύτταρό του δεν τον αφήνει να δει συνολικά το βόθρο που έχουμε πέσει όλοι μέσα. Αν του δοθεί άδεια κατασκευής ασβεστίου από ανθρώπινα θύματα, μπορεί να χύσει ιδρώτα μέχρι αφυδάτωσης για να αυξήσει τον προσωπικό του πλούτο και να επανέλθει στην προτέρα κατάσταση. Είναι αυτός που από την μεταπολεμική περίοδο θαύμαζε και αντέγραφε την χωρίς ηθική οικονομική ανάπτυξη της Βόρειας Ευρώπης με την ελπίδα να γίνει κάποια μέρα αστός.
Το “τι κάνουμε τώρα” γι’ αυτόν τον λαό δεν εξαρτάται από τον ίδιο ή από τον αυτόκλητο αρχηγίσκο που θα τον μαντρώσει στο κομματίδιο, αλλά από τις αποφάσεις αυτών που μέχρι πριν 3 χρόνια είχε ως είδωλα. Τα είδωλά του έκλεισαν την στρόφιγγα παραγωγής χρήματος από την πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή μέχρι την οποιαδήποτε εξεύρεση μεροκάματου. Ο λαός αυτός θα καεί από αυτό που κάποτε θαύμαζε: Την “νοικοκυροσύνη”.
Για τον τρίτο και μοναδικό Ελληνικό λαό το “τι κάνουμε τώρα” δεν ισχύει, διότι μεταπολεμικά ήταν η μόνιμη επωδός του. Μπορούσε κάθε στιγμή να οσμίζεται τα παιχνίδια της οποιασδήποτε εξουσίας και όντας μειοψηφία δεν μπορούσε να κάνει τίποτε, αποδεχόμενος τις πράξεις και αποφάσεις μιας πλάνας πλειοψηφίας , η οποία καθημερινά ξερίζωνε φασιστικά κάθε ικμάδα κοινωνικής δικαιοσύνης και εθνικής αξιοπρέπειας εν καιρώ ειρήνης.
Είναι ο λαός που δεν ξεπούλησε τίποτε ακόμα και αν τον έστηναν στο κάθε είδους εκτελεστικό απόσπασμα.
Είναι αυτός που δεν ησυχάζει με όλα τα πλούτη του πλανήτη και με όλες τις εξουσίες που μπορούν να του προσφέρουν.
Είναι ο λαός που δεν συμμετέχει σε επικοινωνιακά παιχνίδια φιλανθρωπίας και πρόστυχης αλληλεγγύης με κρεμασμένες σακούλες σε κάδους σκουπιδιών για τους νηστικούς και σε συλλογή φαρμάκων για τους αναξιοπαθούντες.
Είναι ο λαός που δεν αποδέχεται την ειρήνη με τους όρους των επιτιθέμενων, εντός και εκτός των πυλών.
Είναι ο λαός που σκοτώνουν από την πρώτη μέρα αυτής της κατάστασης και που δεν αγωνιά πώς θα βάλει αξιοπρεπώς ψωμί στο τραπέζι του αλλά πώς θα έχει και ο διπλανός αξιοπρεπώς ψωμί να φάει.
Είναι ο λαός που δεν τσιμπάει στον κάθε “νοικοκύρη”, στον κάθε όψιμο πατριώτη αρχηγίσκο, στον κάθε φαφλατά άεργο χορτασμένο θεωρητικό, διότι είναι από την γέννα του ο Αστάθμητος Παράγοντας.
Είναι ο λαός που του ανήκει η ιστορική εξέλιξη διότι έχει το ιερό και αδιαφιλονίκητο δικαίωμα της Πατρίδας. Μιας Πατρίδας που θα την εξουσιάζει απόλυτα η κοινωνική δικαιοσύνη και που δίνει μέχρι σήμερα το δικαίωμα στους δυο άλλους λαούς να φέρουν την ταυτότητα Έλληνας.
Ἡ ἀπάντηση στό ἐρώτημα “τί κάνουμε τώρα” γιά τόν τρίτο λαό, πού ὑπερασπίζεται μέσα στούς αἰῶνες τά σύνορα τοῦ τρίπτυχου, Ἐλευθερία, Δικαιοσύνη, Ἀξιοπρέπεια, καί ἔνιωσε τήν ἀπειλή τῶν συνόρων του μέ ὅπλο τήν κρίση, εἶναι μία καί μοναδική: Τά Πάντα.-








Γιάννης Λαζάρου - RAMNOUSIA

Η Ιδιοκτήτρια

 

 Η ιδιοκτήτρια καταστήματος (άλλοτε τίτλος μικροαστικής τιμής, σήμερα ο νυχθημερόν εναγκαλισμός με την άδεια ταμειακή παράλληλης ενατένισης για τις εποχές που αυτή θα ξαναγεμίσει- ω θεε της αγοράς μαζί με την παναγία και τον χριστό κάντε το θαύμα σας επιτέλους δεν αντέχουμε άλλες αναδουλειές)αφού ταξίδεψε σε 200 χώρες ,αφού συνομίλησε με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και γνώρισε εκατοντάδες πολιτισμούς,αφού μύρισε τον αέρα και τις θάλασσες στα ανατολικά δυτικά βόρεια και τα νότια του μικροκοσμού της , απεφάνθη:Η Ελλάδα είναι η ομορφότερη χώρα του κόσμου.
Και να σου ξανά η παιδική χαρά της κίβδηλης υπερηφάνειας που σαν αποτέλεσμα έχει την ηρωική έξοδο της γαλανόλευκης στο μπαλκόνι με σκοπό να μαρκάρει (τι άλλο)ξανά και ξανά τα όρια της ιδιοκτησίας, δηλαδή αυτό που εννοεί πραγματικά κάθε γνήσια Ελληνίδα και κάθε γνήσιος Ελληνας· αμφότεροι πιστοποιημένοι με σφραγίδες κρατικής γνησιότητας και εμβολιασμένοι με δόσεις εθνικιστικής ντόπας ώστε βρισκόμενοι σε διέγερση να τσακίσουν τις επιθέσεις του ανθελληνισμού,ως Ελλάδα.
Κι αν μερικά μέτρα από την ιδιοκτησία της χάσκει ένα τεράστιο βουνό από σκουπίδια ,κι αν τα κανονικά βουνά γύρω της μετατρέπονται σε τοπία σεληνιακής ασχήμιας ,κι αν η άγρια ζωή γίνεται στόχος του κάθε φανατικού χομπίστα ,κι αν πίνει το αίμα των υπαλλήλων της,κι αν ολόκληρη την κοινωνία την έχει χεσμένη εκτός φυσικά από τους πελάτες του μαγαζιού της ,σημασία τίποτα από αυτά δεν έχει.
Φτάνει που τώρα στα ζόρικα είδε το φως το αληθινό και άρχισε να στήνει δεκάδες κρεμάλες για χιλιάδες μελλοθάνατους κάνοντας το αγιασμένο της καθήκον απέναντι στην πατρίδα. Φτάνει τα θύματα να είναι οι άλλοι, δηλαδή όσοι δεν έχουν το ίδιο χρώμα ,το ίδιο σεξ,το ίδιο εθνόσημο ,τα ίδια κοινωνικά παράσημα ,τα ίδια πιστεύω,την ίδια θρησκεία και γιατί όχι ,όσοι δεν της κάθονται καλά στο στομάχι ,όσοι δεν της κάθισαν στο κρεβάτι,όσους δεν γουστάρει τη φάτσα τους,όλους όσοι την ανταγωνίζονται στην αγορά.
Με το που τα κέρδη της έφτασαν στο ναδίρ και η ιδιοκτησία άρχισε να παίζει κρυφτό με τις κατασχετικές ορέξεις των τραπεζών ,ήρθε η ώρα της σβάστικας. Αυτής που τόσο καλά έκρυβε κάτω από ψεύτικα χαμόγελα όλο το προηγούμενο διάστημα.
Σπρωγμένος στην επιφάνεια κυρίως χάρη στο αδιανόητο για δυτικό κράτος μπαράζ ρητορικής ρατσιστικού μίσους, ο ναζισμός απέκτησε ένα οικείο κοινωνικό προφίλ:την lifestyle εκδοχή της χαβούζας όπου όλα τα σκατά χωράνε μέσα . Χωράει η ιδιοκτήτρια, άρα χωράει και η πνευματική της αρρώστια .Χωραει η πολιτική αποσυμφόρηση των διάσημων λυμάτων στα πρωϊνάδικα ,άρα χωράει και ο σιχαμερός κομφορμισμός τους.
Βέβαια τις καλές εποχές της κατανάλωσης όλοι ήταν ευπρόσδεκτοι στα κλαρινοπάρτι. Από τις άγιες νύχτες των δημάρχων μέχρι τα επαρχιακά σκυλάδικα :όλοι ήμασταν μια ωραία και ευτυχισμένη παρέα που περνούσε καλά και ακόμα καλυτερότερα ,από την στιγμή που θα έσκαγε μύτη το απαραίτητο συνεργείο της ελεύθερης ραδιοφωνίας & τηλεόρασης να τραβήξει πλάνα.ΧΑΜΟΣ!
Τις καλές εποχές δεν πείραζε κανέναν νοικοκύρη η “παράνομη είσοδος χωρίς χαρτιά”.Λεφτά μπορούσαν κι έβγαζαν από τα θύματα του traficking και τους “μπάρμπα θωμάδες” των γειτονικών χωρών,όχι τα σημερινά χάλια.
ΕΞΩ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΟΥ(η γνωστή περιφραγμένη ιδιοκτησία σε κλίμακα εκατομμυρίων στρεμμάτων).Στην εποχή της επικρατούσας οικονομικής συνδιαλλαγής ως το μοναδικό αντίρροπο σε κάθε ανθρώπινη διεπαφή ,μόνο οι φέροντες τον τίτλο τουρίστας ή επενδυτής, είναι ευπρόσδεκτοι ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΟΥ.
Η εγχώρια (παπ)αριά φυλή- απεδείχθη σκέτο παπαρία και καθόλου αρία – με μπροστάρηδες τους απόπατους της νυχτερινής μαφίας ,τους μπράβους των εφοπλιστών,τους (αντισυστημικούς!) κολλητούς της εγχώριας θεσμικής νομιμότητας, αυτούς που δεν διστάζουν να μπήξουν το μαχαίρι σε κάθε λιωμένο από την Νατοϊκή ερπύστρια πρόσφυγα(για τέτοιες αντρούκλες μιλάμε),παρ ολίγον να τα κατάφερνε ,αν δεν βιάζονταν τόσο να ξεκινήσει την εθνοκάθαρση.
Το γεμάτο λιπαρά μυαλουδάκι της ιδιοκτήτριας, δεν κατάφερε ποτέ να επεξεργαστεί κάτι παραπάνω από τα ετοιματζιδικα που την τάισαν οι διοικούντες της χώρας που έτυχε να γεννηθεί, γιαυτό και ως άμωμη γνώστρια των πάντων της απέδωσε το λαμπρό βραβείο της ομορφότερης χώρας με συνοπτικές διαδικασίες, αγνοώντας πως την ομορφιά ή την ασχήμια την καθορίζει σχεδόν αποκλειστικά η ανθρώπινη δραστηριότητα εδώ και κάτι χιλιάδες χρόνια. Και τι γαμάτη (κυριολεκτικά) ανθρώπινη δραστηριότητα!
Κούκλα μου να αγιάσει το στόμα σου και μέρες που ναι , να σ’ έχει ο θεός κ όλη η αγιασμένη ρασοφάρα γερή,για να κλωτσάς με αποφασιστικότητα τους “βρωμιάρηδες” της πατρίδας ΣΟΥ.

Απο: Ώρα κοινής ανησυχίας 

Πηγή: Νούμερο ΙΙ

Το κράτος δεν είναι πατρίδα

"Η ευημερία του Κράτους είναι αθλιότητα του πραγματικού Έθνους, του λαού. Το μεγαλείο και η ισχύς του Κράτους είναι σκλαβιά του Λαού. Ο Λαός είναι φυσικός και νόμιμος εχθρός του Κράτους. Ακόμα και αν ο Λαός υποκύπτει –πολύ συχνά αλίμονο- στις αρχές, κάθε αρχή του είναι μισητή. Το Κράτος δεν είναι Πατρίδα. Είναι η αφαίρεση, ο μεταφυσικός, μυστικιστικός, πολιτικός, νομικός μύθος της πατρίδας. Οι λαϊκές μάζες όλων των χωρών αγαπούν βαθιά την πατρίδα τους. Αλλά αυτό είναι μια φυσική, πραγματική αγάπη.
Ο πατριωτισμός του λαού δεν είναι ιδέα αλλά γεγονός, και ο πολιτικός πατριωτισμός, η αγάπη του Κράτους δεν είναι η ακριβής έκφραση αυτού του γεγονότος αλλά μια εκφυλισμένη έκφραση μέσω μιας απατηλής αφαίρεσης, και πάντα προς όφελος μιας εκμεταλλεύτριας μειοψηφίας.
Η Πατρίδα, η εθνικότητα όπως και η ατομικότητα, είναι ταυτόχρονα ένα γεγονός φυσικό και κοινωνικό, ψυχολογικό και ιστορικό. Δεν είναι μια θεωρητική αρχή. Μπορούμε να ονομάσουμε ανθρώπινη αρχή μόνο ό,τι είναι καθολικό, κοινό σε όλους τους ανθρώπους.
Η εθνικότητα τους χωρίζει. Δεν είναι λοιπόν αρχή. Αλλά αυτό που είναι αρχή, είναι ο σεβασμός που ο καθένας πρέπει να έχει για τα φυσικά, πραγματικά ή κοινωνικά γεγονότα. Η εθνικότητα, όπως και η ατομικότητα, είναι ένα από τα γεγονότα αυτά. Οφείλουμε λοιπόν να τη σεβόμαστε. Η καταπίεσή της είναι έγκλημα, και για να μιλήσουμε με τη γλώσσα του Μαντσίνι, αυτή γίνεται ιερή αρχή κάθε φορά που απειλείται ή καταπιέζεται.  Γι' αυτό λοιπόν συναισθάνομαι ειλικρινά και πάντα τον πατριώτη κάθε καταπιεσμένης πατρίδας. Η Πατρίδα αντιπροσωπεύει το ιερό και αδιαφιλονίκητο δικαίωμα κάθε ανθρώπου, κάθε ομάδας ανθρώπων, ενώσεων, κοινοτήτων, περιοχών, εθνών να αισθάνονται, να σκέπτονται, να θέλουν και να δρουν με τον δικό τους τρόπο, και ο τρόπος αυτός είναι πάντα το αναμφισβήτητο αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας ιστορικής εξέλιξης.
 Υποκλινόμαστε, λοιπόν, στην παράδοση, στην ιστορία. Ή, καλύτερα, τις αναγνωρίζουμε όχι γιατί μας παρουσιάζονται σαν αφηρημένα εμπόδια που σχηματίστηκαν μεταφυσικά, νομικά και πολιτικά από τους σοφούς δασκάλους και ερμηνευτές του παρελθόντος , αλλά μόνο γιατί έχουν περάσει πραγματικά στο αίμα και στη σάρκα, στις αληθινές σκέψεις και τη θέληση των σημερινών λαών".

Μιχαήλ Μπακούνιν

*Το παρόν δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ, ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗΣ» καλοκαίρι 2011.

Πηγή: http://www.iskra.gr/index.php?option=com

Ελλάς

Ορκίζομαι πως η πατρίδα μου γεννήθηκε στα μεταλλεία του Λαυρίου το 1869 και πως βρίσκεται εκεί που βούλιαξε το Σάμινα.
Στην πατρίδα μου το φεγγαράκι δεν είναι λαμπρό, δεν φέγγει και η λίστα Λαγκάρντ χάνεται στη νύχτα.
Πατρίδα μου είναι η φούσκα του χρηματιστηρίου και η λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων.
Ορκίζομαι πως η πατρίδα μου, είναι εκεί που οι μίζες της siemens καθορίζουν την μοίρα της και οι δικαστές έχουν μεζούρα για καλλίγραμμες Ρωσίδες.
Στην πατρίδα μου οι ζαρντινιέρες είναι φτιαγμένες απο σιδερογροθιές,γκλομπς και αρβύλες μπάτσων.
Ορκίζομαι πως στην πατρίδα μου το ξέπλυμα χρήματος γίνεται σε χώρο ιερό απο παπάδες λογιστές.
Η πατρίδα μου,αν είσαι φασίστας τσεκουροφόρος,σου εχει φυλαγμένη υπουργική καρέκλα και μισθό δια βίου.
Η πατρίδα μου έχει χώρο για όλους,εκτός της διαφορετικότητας και της Ελευθερίας.
Η πατρίδα μου,είναι και πατρίδα του Κοσκωτά,του Λαυρεντιάδη,του Άκη,του κομιστή,του Πρετεντέρη,του Γαρουφαήλ,του...
Ορκίζομαι πως η πατρίδα μου έχει πολλά,πολλά υποβρύχια.
Στην πατρίδα μου οι φράουλες είναι απ'τη Μανωλάδα και το γάλα είναι θέμα κουμπαριάς.
Στην πατρίδα μου η δημοκρατία διαπομπεύεται,εξευτελίζεται και φυλακίζεται επειδή είναι οροθετική.
Ορκίζομαι πως η πατρίδα μου μερίμνησε ανάλογα για τα 502 παιδιά των φαναριών.
Στην πατρίδα μου οι τσιγγάνοι δεν είναι άχρηστοι,κάνουν τα μικρά παιδιά να τρώνε το φαί τους.
Ορκίζομαι πως στην πατρίδα μου, λόγω οικονομικής κρίσης, κλείνουν νοσοκομεία και σχολεία,απολύονται εκπαιδευτικοί και γιατροί αλλά οι εκκλησίες και το παπαδαριό παραμένουν στη θέση τους.
Ορκίζομαι πως στην πατρίδα μου η αυγή είναι πάντα χρυσή και πως οι σφαίρες του προστάτη πολιτών φυτεύονται στα κορμιά 15χρονων παιδιών.
Ορκίζομαι πως στην πατρίδα μου,τα μαχαίρια των ναζί σκίζουν στα δύο τις καρδιές των ελεύθερων ανθρώπων.


"Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς"  (όρκος Φιλικής Εταιρείας)